ผมชื่อ Coke อายุ 23 ปีครับ เรียนที่ คณะทันตแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล ผมดรอปเรียน 1ปีครับ เพื่อให้เวลากับชีวิต โดยการไปหาประสบการณ์ที่ต่างประเทศ ที่ไม่เคยคิดแม้แต่จะไปมาก่อนในชีวิต          

แรกเริ่มครับ คิดก่อนว่าจะไปที่ไหน อย่างไร เสียเวลาทั้งทีอยากได้ทักษะภาษาอังกฤษมาด้วย เพราะเป็นภาษาสากลครับ ใช้ทั่วโลก  เลยคิดว่าจะไปเรียนภาษาอังกฤษครับ แต่ก็มีหลายๆประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก และมีสถาบันสอนภาษา เช่น อังกฤษ อินเดีย ออสเตเรีย  อเมริกา แคนาดา ..........  ถ้าจะไปเรียนภาษาอังกฤษจริงๆ ก็ควรจะไปประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็น แม่แบบ ใช่ไหมครับ  แต่ค่าเงินที่นั่น  แพงมาก สุดท้ายก็ลงเอยที่ ประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็น ประเทศอังกฤษ อันดับที่ 2 เป็นประเทศแห่ง ความสงบ 

ถ้าพูดถึง NZ ครับ ก็มีแค่ 2 เมือง ที่ คนนิยมกันไปเรียนภาษา คือ Auckland(เกาะเหนือ) กับ Christchurch (เกาะใต้) เกาะใต้ขึ้นชื่อว่า ธรรมชาติสวยงาม ผมเลยเลือก Christchurch ครับ

อีกอย่าง Auckland เป็นเมืองใหญ่ครับ คงจะหาคำว่า สงบ ไม่ได้แน่ๆ
ก่อนจะไปก็ต้องเตรียมตัว สิครับ   ภาษาอังกฤษ พูดเป็นกาต้มน้ำ  ไปพูดไม่ได้ก็ตายสิครับ   ผมเตรียมตัวโดย เรียนภาษาอังกฤษที่ British Council เป็นระยะเวลา 1 เดือน และเพิ่งรู้จักคำว่า Pronunciation ครั้งแรกครับ (หลักสูตร โรงเรียน ไม่มีเลย)  อันนี้สำคัญมากกนะครับ ถึงคุณจะรู้ศัพท์ มากแค่ไหน ออกเสียงไม่ถูก เค้าก็ไม่เข้าใจหรอกครับ เรียนเสร็จใช้เวลาจัดกระเป๋าซึ่งไม่ต้องเอาไปมากครับ ไปหาเอาที่นั่นก็ได้ (บางคนเอาไม้แขวนเสื้อไป แต่ไปเจอที่นั่น ราคาพอๆกัน บ่นอุบอินเลยทีเดียว) และก็ได้เวลาออกเดินทาง

การเดินทางที่แสนยาวนาน  12 ช.ม. บนเครื่องบิน ครั้งแรกของชีวิต ค่อนข้างจะแสนสบายครับ สายการบิน Emirate มี Multimedia ให้เล่น ตลอดการบิน  ผมก็เลยดูหนังไป 4 เรื่อง   ผมเจอปัญหาเกี่ยวกับ Pronunciation ครั้งแรกตอนเครื่องบินแหละครับ แอร์โฮสเตสเค้ามาถามว่าเอาเครื่องดื่มอะไร (เป็นภาษาอังกฤษ) เราก็ตอบว่า Tomato แต่เค้าก็ทำหน้างงๆ เพราะไม่เข้าใจ สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนเป็น Coke ครับ ออกเสียงง่ายดี(ชื่อเราเอง)

พอมาถึงสนามบิน ที่ Christchurch มาหาป้ายคนที่จะมารับไปบ้านโฮส  พอออกจากสนามบินครั้งแรก  ก็รู้สึกถึงความหนาวที่มากับแสงแดด โชคยังดีที่ เตรียมใส่เสื้อหนาวตัวบะเอ๊ก ใส่ตั้งแต่ เปลี่ยนเครื่องที่ ออสเตรเลีย   

ถึงบ้านพัก  ก็เอาของไปเก็บ แล้วออกมาแนะนำตัวกะโฮส  แรกๆ เราออกเสียงไม่ค่อยถูก กว่าจะสื่อสารได้ เล่นเอาเหนื่อยไปทีเดียว พออีกวันโฮสเค้าก็พอเราไป Shopping ไปหาซื้อ Simcard ใส่มือถือ  ค่าโทรที่นั่นแพงมาก ขอบอก 

วันแรกที่ Kaplan International College ฟังปฐมนิเทศ ทำข้อสอบ  ได้มั่งไม่ได้มั่ง ว่ากันไป เดินชมสถามที่ ก่อนเลิกเค้าจัดเลเวลให้เรา อยู่ที่ Intermediate II ( จัดง่ายๆเป็น 4 กลุ่มนะ 1.Elementary 2.Pre-Intermediate 3.Intermediate 4.Advance)

ในคลาสเรียน สอนจิปาถะมากๆ มีทั้ง แกรมม่า ร้องเพลง บทความสั้นๆ แบบฝึกหัด แต่ส่วนใหญ่ จะให้คำถามมา แล้วให้ นักเรียนฝึกพูดกันเอง แรกๆก็พูดไม่รู้เรื่อง คนอื่นฟังก็งง กันหมด   อย่ากระนั้นเลย เราควรปรับปรุงตัวเอง ว่าแล้วก็ ดิ่งไป ยัง Central Library (หอสมุด กลางเมือง)  ไปยืม หนังสือ ฝึกพูด เด็กประถม  มีหนังสือ และก็ แผ่น CD  ที่จะเล่นตามหนังสือ   ทีละบท  อ่านก่อนสักรอบ ฟังอีกสักหน แล้วก็ พูดเลียนแบบ ให้ได้ทั้งน้ำหนัก  ความเร็ว และความชัดเจน   ประกอบ กับ ดูหนังภาษาอังกฤษ ถึงจะรู้เรื่องมั่ง ไม่รู้มั่ง   แต่ก็จำแล้วนำมาใช้   หลายๆครั้ง  ทำให้ เข้าใจแกรมม่า ที่เรียนมามากขึ้น ทำให้ ภายในระยะเวลา 2 เดือน สามารถพูด ให้ เค้าเข้าใจได้มาก ยิ่งขึ้น

ส่วนเรื่องสังคมเพื่อน เด็กนักเรียนในโรงเรียน ค่อนข้างหลากหลาย มีทั้ง เด็กมหาวิทยาลัย  ม.ปลาย จบ แล้ว  อายุ 30  บลาๆ ห้องแต่ละห้อง จะคละเชื้อชาติกัน ดังนั้นจะหาโอกาสใช้ภาษาไทย ยากมั่กๆ  สำหรับตัวผม 4 เดือนแรก แทบไม่ได้พุดไทย เลย เพราะ ยังไม่มีเพื่อนไทย ในห้อง    แต่พอมีแล้ว ก็ได้พูดไทย เยอะมาก  เป็นธรรมชาติมันขัดไม่ได้
เราคนไทย จะคุยอังกฤษ กันก็ใช่ อยู่  เพื่อนๆจากชาติอื่นก็เป็นกันอย่างงี้แหละ ยกเว้นแต่จะมี เพื่อนต่างชาติอยู่ด้วย จะคุยกันเป็น Eng เพื่อให้เค้ารู้เรื่อง   
บางครั้ง หลังเลิกเรียน  ก็รวมๆ กลุ่มกันไป นั่งจิบกาแฟที่ Starbuck คุยเรื่องจิปาถะ ได้เป็น ช.ม. บางคน ก็ไป พักต่อ จิบไวน์ สนุกเฮฮา   แต่สำหรับเด็กดีอย่างเรา เลิกเรียนกลับบ้านเลย ประจำ

ประสบการณ์ที่ประทับใจ  สงสัยจะเป็นเรื่องจักรยาน เราซื้อจักรยานมา 1 คัน เพื่อที่จะได้ออกกำลังกาย และประหยัดค่ารถเมล  ปั่นจักรยานไปเรียนทุกวัน ตามทางจักรยาน ไม่มีอันตรายใด  ช่วงใดที่เข้าถนน ก็มีเลนส์ จักรยาน ให้เสมอ เพราะจักรยานนี่แหละทำให้เราได้ ปั่นทะลุ สวนสาธารธะ ที่ใหญ่มากๆ กลางใจเมือง Harley Park ผ่านบรรยากาศสดชื่น ได้ทุกๆวัน

และแล้วก็ถึงวันจะกลับ ก็แอบใจหายเหมือนกัน อยู่มาตั้ง 6 เดือน ก็ต้องคิดถึงบ้างล่ะน๊า ตอนแรกวางแผนจะเที่ยวต่อสัก 1-2 สัปดาห์ แต่ด้วยเหตุ ขัดสนด้วยเงินทอง จึง เลือกที่ จะพักบอกลา Christchurch ในเมือง 2-3 วัน  เดินเล่น Shopping แล้วก็บินกลับบ้าน

ทุกๆ อย่าง ทุกๆสิ่ง ที่ได้บอกเล่า และมีอีกมากมายนับพรรณา เป็นประสบการณ์ ของผมในต่างแดน 6เดือน ผมได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น ได้ทำในสิ่ง ที่ไม่มีโอกาสทำได้ในเมืองไทย เช่นสกี 

ประสบการณ์ในสิ่งต่างๆ นี้ จะเกิดไม่ได้ หากผมไม่ตัดสินใจจะไป